Król Stanisław August Poniatowski wydawał słynne obiady czwartkowe, na których spotykała się cała kulturowa śmietanka towarzyska. Nasi szkolni chemicy, być może nieco inspirując się królem, wydają cotygodniowe "podwieczorki poniedziałkowe", na których spotyka się, co prawda pofragmentowana, ale jednak, chemiczna śmietanka uczniowska z okolicznych gimnazjów.
Nasi szkolni chemicy zaliczyli dzisiaj wielki powrót! Po sukcesach pokazów "Katalityczna moc psiankowatych" i "Nie tylko cukier słodki" z ubiegłych lat, tym razem przygotowali "Witaminy chemicznym okiem". Gimnazjaliści znowu zawitali w I LO i tchnęli życie w opuszczone już przez większość uczniów mury. Był heksażelazocyjanian (III) potasu, błękit berliński i wiele więcej.
Sobota. 6. luty. Rano. Zimno. Deszczowo. Grupa niezidentyfikowanych istot równym krokiem podąża w kierunku Wydziału Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego. Kim oni są? Co tutaj robią? Jedno jest pewne - lada moment będzie się działo!
Pięć wtorków, pięć grup - łącznie prawie 200 gimnazjalistów, którzy odwiedzili mury naszej szkoły, by zgłębiać tajniki chemii i przy okazji świetnie się bawić.
Co można robić robić w sobotę? Spać do 12, leniuchować do 16, a później odpoczywać do końca dnia albo tak jak my, wybrać się do Zakładu Chemii Morza i Ochrony Środowiska Morskiego w Instytucie Oceanografii i zdobywać wiedzę przy okazji miło spędzając czas.
Kolejny wtorek, kolejne popołudnie i kolejna, już czwarta, grupa gimnazjalistów odwiedzająca mury I LO. Chemiczne wtorki w naszej szkole cieszą się naprawdę dużym zainteresowaniem!
"Nie tylko cukier słodki" okazał się być strzałem w dziesiątkę, bo już trzecia, ponad dwudziestooosobowa, grupa gimnazjalistów odwiedziła naszą szkołę, by wspólnie z uczniami klasy drugiej biologiczno - chemicznej zgłębiać tajniki chemii.
To już drugie spotkanie z gimnazjalistami z cyklu zatytułowanego "Nie tylko cukier słodki". Drugie podejście, druga grupa, ale wciąż ta sama świetna atmosfera i naprawdę widowiskowe doświadczenia.
Wtorek, 20.10.2015r. godzina 15:30. Właśnie wtedy, w opustoszałych już murach naszego liceum, zaczęła się prawdziwa przygoda. Były wybuchu, dym, iskry i ogień, okrzyki radości i gesty rezygnacji, czyli po prostu chemia w najczystszej postaci.